De stad niet zien, maar wel voelen
De stad niet zien, maar wel voelen
door Marion TraasDeelnemen aan een historische stadswandeling en gehinderd worden door een visueel handicap? KUBES houdt een 'voeltocht' door de Zutphense binnenstad.
Achttien mensen met een visueel handicap verzamelen zich vrijdag, samen met hun begeleiders, op het Oude Bornhof in het Zutphense centrum. De bedoeling is om de oude binnenstad tijdens een stadswandeling te voelen en te ruiken. Het initiatief komt van de stichting KUBES (Kunst voor Blinden en Slechtzienden) uit Zeist. Een keer per maand houdt deze stichting ergens in het land een culturele excursie voor haar leden.
Initiatiefneemster Marianne Poppink: "Onze stichting wil kunst toegankelijk maken voor blinden en slechtzienden. Zutphen is naast een Hanzestad ook een kunststad. Het leek me leuk om nu deze plaats eens met elkaar te bezoeken." Poppink's ogen laten slechts vijf procent zicht toe. Tijdens de wandeling wordt ze vergezeld van haar blindengeleidehond. Na het maken van een proefrondje kon Poppink de route- die ze samen met coördinator van de stadsgidsen, Jan Gibcus maakte- eerder al goedkeuren. Ze lette hierbij nadrukkelijk op voelbare objecten. Gibcus: "Toen ik de aanvraag voor een blindenwandeling kreeg, krabde ik me wel even achter mijn oren. Maar na onderling overleg met het Gilde Zutphen besloten we om het gewoon te doen." Voorafgaand aan de wandeling, stelt beeldend kunstenaar Joachim Linssen uit Zutphen speciaal voor de gelegenheid zijn houten sculpturen ter beschikking. Terwijl hij in de huiskamer van het Borrohuis uitleg geeft, bevoelen de gasten zijn werken. Dat valt in de smaak. Vooral het beeld 'de liggende dame' wordt door de mannelijke gasten uitgebreid 'geobserveerd'.
Dan is het tijd voor de wandeling. Verdeeld in groepjes van zes vertrekken de deelnemers om beurten. De route voert langs de Bornhof en de Zaadmarkt. Bij koffiebranderij de Pelikaan wordt even de lucht van versgebrande koffie opgesnoven. Bij het beeld van Teunis Drogenap zorgt de holte van het beeld voor enige hilariteit. Verder gaat de tocht, onder de Drogenaptoren door. Het gezelschap voelt hoe dik de wanden van de poort zijn, waar het valhek zat en hoe de Middeleeuwse karwielen diepe groeven in de muren van de Drogenapsteeg kerfden. Wies Vije en Ruurd van den Berg uit Den Haag nemen alles wat ze horen en zien gulzig in zich op. Zien, want hun ogen laten, zij het beperkt, nog wel beelden door. Hun visuele beperking is aangeboren. "Ik weet niet beter", zegt Wies Vije. Ze kan er goed mee leven. Haar man Ruurd van den Berg loopt zelfs ingespannen te fotograferen. De maquette op het Kerkhof is een aangename verrassing. De ommuurde historische stad is hier goed te voelen en stadsgids Hans Vermeer leidt de handen van een deelneemster die geheel blind is naar de locatie waar ze zich op dat moment bevindt. Meneer Oud uit Vught laat alles zwijgend over zich heen komen. Slechts tien procent van zijn zicht maakt dat hij toch enkele details van de wandeling kan zien. Oud verloor in een ver verleden zijn rechteroog. Om zich in het dagelijks leven zo normaal mogelijk te kunnen bewegen, draagt hij een bril waarvan het glas dik geslepen is. "Ik zie het allemaal wel, maar dan veel kleiner." De wandeling gaat langs de cijfers die in de muur van de Walburgiskerk gekerfd zijn, dan langs de sierlijke deuren van het oude gemeentehuis en de Bourgognetoren. Uiteindelijk ontmoeten alle deelnemers elkaar in het Volkshuis voor een lunch. Zutphen is bevoeld. De tocht mag succesvol genoemd worden.
Bron: De Stentor
Laatst bijgewerkt op maandag 09 mei 2011