Berry den Brinker

Geboren 1946 te Rotterdam, huidige woonplaats Amsterdam.

Het was zijn jongensdroom kunstschilder of architect te worden. Vanwege zijn aan blindheid grenzende gezichtsscherpte meldde hij zich na de HBS toch niet aan bij een kunstopleiding. Hij ging psychologie studeren in Amsterdam. Daar kwam hij in aanraking met de kunstfotografie en besloot van schilderen hier naar over te stappen.

Zijn onderwerpen zocht hij in polderlandschappen en Noorse hoogvlakten, maar ook in het Ierse platteland en het vervallen Amsterdam. Omdat hij van hoge contrasten hield, maakte hij vaak opnamen met tegenlicht of strijklicht. In de donkere kamer werkte hij soms met lijnfilm om grafische effecten te bereiken.

Berry bezocht de Grafische School voor zijn dokatechniek en leerde zeefdrukken maken in het atelier van het Van Gogh Museum. Vanaf 1973 publiceerde hij zijn foto’s in o.a. Focus en Foto. Ondanks het succes in de kunst kiest hij omwille van zijn gezin opnieuw voor de wetenschap en begint in 1976 aan zijn promotie in de bewegingswetenschappen aan de VU in Amsterdam. Tijd voor het arbeidsintensieve grafische dokawerk is er niet meer.

Maar in 2000 bieden de digitale mogelijkheden uitkomst. Ineens kan Berry grafische effecten bereiken waarvoor hij vroeger uren worstelde met lijnfilm in giftige fotobaden. Terloops ontdekt hij overeenkomsten tussen digitale technieken om contouren in foto's te tekenen en de manier waarop mensen visueel waarnemen. Zo krijgt zijn wetenschappelijke werk door zijn kunstfotografie plots een impuls. Daarom kan hij in het artikel The beauty of blur ook uitleggen waarom slechtziendheid fotograferen niet in de weg hoeft te staan.

De nieuwe kennis gebruikt Berry tegenwoordig voor adviezen voor de visuele toegankelijkheid van de openbare ruimte en gebouwen. In 2012 krijgt hij daarvoor zelfs internationale prijzen. En zo is zijn jongensdroom verwezenlijkt om zich zowel met kunst als architectuur bezig te houden.